Roman Szczerzyński (syn Józefa Szczura i Rozalii z Zmełtów) urodzony 16.07.1908 r. w Lipniku (obecnie dzielnica Bielska-Białej) studia plastyczne ukończył na warszawskiej ASP w 1935 r. (studiował malarstwo w pracowni prof. Tadeusza Pruszkowskiego oraz grafikę u prof. Leona Wyczółkowskiego), po studiach wrócił do Bielska. Przed wojną pracował jako nauczyciel, w tym okresie jego prace były prezentowane na wystawach w Krakowie i Warszawie. Kombatant, więzień obozów koncentracyjnych Dachau (01.04.1940 – 27.11.1940 r.) i Mathausen Gusen.
W latach 1945 – 1952 mieszkał w Cieszynie, pracował w tym czasie jako nauczyciel rysunku w Liceum Pedagogicznym w Bobrku, a następnie w Szkole Zawodowej Żeńskiej w Cieszynie. Był związany ze Związkiem Polskich Artystów i Plastyków Oddział w Cieszynie. W 1945 r. został laureatem konkursu malarstwa i regionalizmu ziemi rzeszowskiej.
Brat artysty ksiądz Edward Szczerzyński w latach 1947-1970 był proboszczem parafii Kasina Wielka, zmarł w 1970 r.
Z Cieszyna przeniósł się do Katowic, co korzystnie wpłynęło na jego rozwój artystyczny. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków (nr 1080) Okręgu Katowice. Na początku lat 50. XX w. podjął pracę jako instruktor malarstwa w Pałacu Młodzieży (jego uroczyste otwarcie miało miejsce 3 grudnia 1951 r.). Pracował z dziećmi i młodzieżą w wieku 5-20 lat. Jego wychowankowie brali udział w Międzynarodowych Wystawach Malarstwa Dziecięcego i Młodzieżowego w Indiach, Japonii, Francji, Stanach Zjednoczonych, Meksyku oraz Ogólnopolskich Wystawach Malarstwa Dziecięcego uzyskując nagrody i wyróżnienia., w Liceum i Studium Nauczycielskim. W latach 70. zamieszkał ze swoją żoną Haliną (nauczycielką języka niemieckiego) w Strzemieszycach Wielkich przy ul. Łuszczaka.
Twórczość Romana Szczerzyńskiego
Szczerzyński był uczestnikiem III Ogólnopolskiego Pleneru Przemysłowego, oraz zagłębiowskich plenerów (m.in. „Huta Dzierżyński”, „Kopalnia Kazimierz – Juliusz”, „Mikrohuta – Strzemieszyce”). Inspiracje do swoich prac czerpał również z odbywanych podróży (Rumunia, tematyka morska). Artysta malował również portrety, uprawiał malarstwo abstrakcyjne, w swej twórczości nawiązywał m. in. do francuskiego postimpresjonizmu i taszyzmu.
Prace artysty pokazywano na wystawach zbiorowych w wielu miastach w Polsce a także na terenie ZSRR, Bułgarii, Rumunii i Czech. Jego indywidualne wystawy odbyły się m.in. w Katowicach, Sosnowcu, Cieszynie. Fascynacja zagłębiowskim pejzażem była, niewątpliwie, wpływ żony Haliny rodowitej Zagłębianki.
Tak sam pisał o swojej twórczości: „Kształtuję swoje malarstwo tak, by było zrozumiałe i radosne dla szerokich mas społeczeństwa, by cieszyło ludzi zarówno interesującym tematem jak i bogactwem formy, koloru i słońca. Pragnę by było ono radością i nadzieją młodych, a ciepłem, świetlistym promieniem dla starszych. W twórczości plastycznej unikam napięć tragicznych, dramatyzmu oraz szarzyzny w kolorze i fakturze obrazu.”
Zmarł w 1985 r. Został pochowany na cmentarzu w Dąbrowie Górniczej – Strzemieszycach Wielkich.
Prezentowane w tekście obrazy namalowane przez R. Szczerzyńskiego pochodzą z kolekcji Muzeum Miejskiego „Sztygarka”.
Oprac. J. Tokaj-Gąkowska
